Brand in Babylon

Hoofdstuk 3

 

Bel is geen god !

 

Bel is ineengezonken, Nebo is terneergeslagen, hun beelden zijn toegevallen aan het gedierte en aan het vee; zij, die door u omgedragen werden, zijn opgeladen, een last voor vermoeide dieren.
( Jesaja 46:1).

Bel, de naam zegt het al, was de voornaamste afgod van Babel. Voor de bevolking van Babel betekende deze naam 'heer'.
Deze 'heer' werd beschouwd als de schepper van hemel en aarde en ook werd via deze afgod de zon aanbeden.
Naast Bel werden er nog meer afgoden nagelopen, waaronder b.v. Nebo. Nebo betekent profeet. (De naam Nebukadnezar is hier een verlengstuk van). De Babyloniërs geloofden dat hij de (af)god was van kennis, onderwijs en letterkunde. Hij werd gezien als degene die de gedachten van andere (af)goden vertolkte.
Zo was hij dus hun profeet.

We moeten dit natuurlijk symbolisch zien want in werkelijkheid hebben deze figuren nooit bestaan. Het waren alleen maar gouden en zilveren voorwerpen die zo zwaar waren dat zelfs de dieren er onder bezweken toen zij afgevoerd werden.

Waar het om gaat is het 'godsbeeld' van de Babylonische bevolking.
Als nazaten van Noach hadden zij wel ergens de klok horen luiden, maar wisten niet waar de klepel hing. Zij hadden een godsdienst naar eigen inzicht en hadden een 'god' gevormd naar hun eigen denkbeeld, zonder een relatie te hebben met de ware God en zonder echt van Hem 'gehoord' te hebben!
In feite geloofden zij bepaalde aspecten die je bij de echte God van hemel en aarde inderdaad tegenkomt.
Het beeld van God de Schepper die spreekt door middel van zijn 'profeten' vindt je hier gemakkelijk in terug.

Ook in onze tijd zien wij deze tendensen waarbij de één 'god' is en de ander 'zijn profeet'. Er is wat dat betreft niets nieuws onder de zon. Deze dingen zijn al zo oud als de Phoeniciërs, want ook zij hadden dezelfde soort afgodsdiensten, evenals de Egyptenaren en de Grieken. Het enige verschil was dan: andere taal, andere naam.

Toch is er een bepaald patroon dat steeds weer terug komt. Verdacht eigenlijk, nietwaar? Het lijkt wel of er meer achter zit. En dat is natuurlijk ook zo. In feite is deze hele Babylonische afgodsdienst een satanische na-aperij van de werkelijkheid. Het lijkt op het echte, maar dan bedorven; met nog wat extra ingrediënten om het nog wat te laten lijken.

Nu is het niet zo moeilijk om te zien hoe de wereldse en niet in Jezus Christus gelovende mensheid door deze invloeden misleid wordt. Het wordt pas echt interessant wanneer we gaan ontdekken hoe de gemeente van Jezus Christus zich laat misleiden door verkeerde denkbeelden.


Laten we het nog dichterbij halen en zien op hoedanige wijze wij zèlf, ieder van ons persoonlijk, op één of andere manier geestelijk beïnvloed worden door verkeerde godsbeelden, of erger nog, daaruit voortkomend, verkeerde profetische uitspraken. We hoeven daarbij niet de kop in het zand te steken, want ook de struisvogel zal zijn lot niet ontlopen als God opstaat om met 'Bel' af te rekenen. ( Jeremia 50:39).

Gods bedoeling in dit hele Babylonische verhaal is om 'de zijnen' te laten zien dat er echt maar één God is die de toekomst kan voorrekenen.

Het is de strijd tussen vals en echt.
Tussen waarzeggerij en profetie.

Laten dan maar komen, zij die de hemel indelen, de sterren waarnemen en maand voor maand doen weten wat de mensen overkomen zal. ( Jesaja 47:13). Degene die het ècht weet is de ware God. Niemand is Mij gelijk, zegt Hij, er is geen ander. Ik verkondig vanaf het begin al de afloop en dat wat nog niet gebeurd is. Mijn raadsbesluit zal volbracht worden. ( Jesaja 46:9-10).

Wat wij hieruit vooral kunnen leren is dat een verkeerd godsbeeld ook verkeerde profetie voortbrengt.

En verkeerde profetie kan nooit uit de Geest van God zijn en misleid de gemeente.
Wie dus een spreekbuis van de ware God wil zijn, heeft tegelijkertijd de verantwoording om Hem te 'kennen'. God kennen door het Woord en door de relatie met zijn zoon Jezus Christus.

Niet alleen het Woord en niet alleen de relatie,
maar dit tezamen !

 

Powered by Website Baker